වරුණි 19
“අනේ මට නං කමක් නෑ හුකන්න බැරි නං පුකේ ඇරියත්. ඒ උනාට බොරුව තමයි මට දිරවන්නේ නැත්තේ අන්කල් ගේ?”
“හරි හරි දැන් කියන්නකෝ මිස් මොකෝ මේ හදිස්සියේ වසන්ති ගැන ඇහුවේ?”
“ඇහුවේ කියන්නේ අනන් සර් මේ සතියෙම එනෙන් නෑ කිව්වා කොහෙද යනවා කියලා. ඒකයි?”
“මොකක්?? ඒ වගක් මට නිකන්වත් කිව්වේ නෑනේ?”
“ඒවා නං මම දන්නේ නෑ. දැන් කෝල් කරලා කිව්වා එන්න වෙනෙන් නෑ කියලා.?”
“හ්ම්ම්ම් ඒකත් එහෙමද? ඒ කියන්නේ එහෙනම් දෙන්න ජෝඩු දාල යනවා වගේ?”
“ඇයි මොකෝ අන්කල් අවුල් වුනේ?”
“නෑ අරකි කිව්වා සර් වසන්තිව කොහෙද එක්කං යනවා කියලා”
“ඉතින් ඔයා මොකටද අවුල් වෙන්නේ. ඔයාට හොදයි නේ. තනියම ගිහිල්ල හුකල සැපක් ගන්න පුළුවන් නේ?”
“ඒක වෙන්නේ නෑ මිස්?”
“ඒ මොකෝ ඒ?”
“වසන්තිව තනියම යවන්නේ නෑ කිව්වා. ඒකිත් ෂුවර් එකට යන්න ඇති?”
“අහ්හ්හ් ඒකද මේ අවුල. දැන් නේ තේරුනේ මට. මොකෝ දෙන්නවම් ඇඳට ගනී කියලා බයද?”
“අපේ ලොක්කට ඒකත් බැරි කමක් නෑ වරුණි මිස්?”
“එච්චර වල් ද සර්?”
“මිස් තාම එයාගේ කැරැට්ටුව දන්නේ නෑ නේ?”
“අනේ මට නං ඉතින් එවලින් වැඩක් නෑ මට කරදරයක් නැත්තන්?”
“ඔය වසන්ති කෙල්ල සෙට් වෙලා හිටියේ නැත්තං බලාගන්න තිබුනා මිස්ට කෙල හලන හැටි?”
“අම්මෝ එහෙනම් වෙලාවට. එත් සර් නැති උනාට ඉතින් අඩු පාඩුවට ඔයා හලන්නේ කෙල නං නෙමේනේ. වෙන වෙන ඒවා නේ?”
“ඒවා නං ඉතින් ඉබේම හැලෙනවා දැක්කම ඔය පුක?”
“අනේ යන්න අනේ යන්න. ලැජ්ජා කතා කියන්නේ නැතුව?”
“අම්මප මිස් මේ කියන්නේ. ඔය වගේ පුකක් නං මීට කලින් සෙට් වෙලාම නෑ. ඒ තරමට ලස්සනයි වගේම හැඩයි?”
“අනේ පුකේ මොන ලස්සනක්ද අංකල්?”
“ඒ මිස්ල හිතන විදිය නේ. ඕනෑම කොල්ලෙක් බලන්නේ කෙල්ලන්ගේ පුකයි, ගෙඩි දෙකයි තමා මුලින්ම. මිස්ට උනත් තේරිලා ඇති නේ?”
“අපෝ ඒ ගැන නං මොනාට කියනවද? ඔයත් ආපු දවසෙම බලාගෙන හිටියේ මේක දිහානේ?”
“ඒකනේ කියන්නේ. මුනට කලින් ඒකට නේ ඇහැ යන්නේ?”
“තියෙන වනචර කම තමා ඉතින්. වෙන මොකද්ද ?”
“නගින වෙලාවට ඕවා මොනාත් මතක් වෙන්නේ නෑ මිස්?”
“හරි හරි. නග්ග ගන්න බැරි නං එළියේ දාගෙන හිටියත් මට මොකෝ. ඒක නෙමේ අන්න සර් කිව්වා අර කබඩ් එක අස් කරලා ෆයිල් ටික sort කරලා තියන්න කියලා අපි දෙන්නට?”
“ඔව් ඉතින් එයාට නං මොකෝ කියන්න පුළුවන්. අපි එපැයි කරන්න දුවිලි නාගෙන?”
“එහෙම කියල කොහොමද? බොස් නේ කිව්වේ කරන්න ඕන නේ?”
“ඔව් ඔව්. කරන්න ඕනා නං තමා. මං නිකන් කිව්වේ. කාල ඉවර වෙලා එහෙනම් 2ට විතර පටන් ගමු වරුණි මිස්?”
“ඔව්. යන්න කලින් කරමු. ඒක හොදයි?”
“මොනාද මිස් යන්නේ?”
“යන්නේ ද අනේ මේ විමලේ. කුපාඩි කමම තමා කටේ. යවාගන්නවා එදා වගේ අතේ ගහල”
“මිස්ගේ පුක පෙන්නුවොත් නං නිකන්ම යවා ගන්න තිබුනා”
“ඔව් ඔව්. මං මේ ලෑස්ති වෙන්නේ පෙනන්නන්න තමා ඉක්මනටම?”
“දැන් ඉතින් කවුරුත් නෑනේ මිස්. අපි දෙන්න විතරනේ ඉන්නෙත්. පොඩි ෆන් එකක් ගමු ආතල් එකේ?”
“ඔව් ඔව් මම දන්නවා ඔයා මේකෙත් ආතල් ගන්නවා කියලා සර් හිටියත් නැතත්?”
“ඒකනේ. දැන් ඉතින් කාගෙන් බාධාද මගේ වැඩවලට?”
“හරි හරි. ඕන මගුලක් කරගන්නවා මාව ගාවා ගන්නේ නැතුව?”
“ඒකට ඉතින් මිසුත් පොඩි සප් එකක් දෙන්න ඕනා?”
“මගෙන් මොන සප් ද අන්කල්. පිස්සු කියන්නේ නැතුව ඉන්න?”
වරුණි බොරුවට අකැමත්ත පෙන්නුවත් විමලේ කියන ඒවාට හිත යටින් ආසාවෙන් හිටියේ. මේ දවස් ටිකේ මේ යන විදියට මොනාහරි වෙන්න බැරිත් නෑ කියලා හිතුනා මොකද ඒ වෙද්දී වරුණිත් වෙන දේවල් එක්ක ඇවිස්සිලා හිටියේ. එහෙනම් ශාලු නාකි එක්ක හුකනවා. මෙහෙන් සර් පොඩි කෙල්ලෙක් තියාගෙන හුකනවා. ඊට අමතරව විමලේ ඇඟ දිහා බලාගෙන අතේ ගහනවා. මේ හැම දේම එක්ක වරුණිටත් මෙච්චර දවසක් හැංගිලා තිබුණු ආසාවන් ටිකෙන් ටිකේ ඉස්මතු වෙනවා කියලා තේරුණා. එදා සමන් එක්ක උනත් අර විදියේ දෙයක් කරෙත් මේ හැම දේකම ප්රතිපලයක් විදියට නේද කියලත් හිතුනා. ඔය අතරේ සැරින් සැරේ විමලේ ඇවිල්ල කතා කරද්දී වරුණිට පේන්න පයිය අතගාන්න ගත්තා. වරුණි දැක්කත් නොදැක්ක වගේ හිටියා.
“මිස් මොකෝ කියන්නේ අනාමලු කමුද අදත්?”
“අපො දැන් නං ආනමාලු කාලම එපා වෙලා ඉන්නේ අන්කල්?”
“ඒ මොකද අප්පා ඒ? සාමාන්යෙන් අනමාලු කන්න කන්න නේ ගෑනු ආස වෙන්නේ?”
“එහෙනම් ඒ ඔයා වෙන ආනමාලු දීල ඇති ගෑනුන්ට?”
“ඒවා ඉතින් කැමති නං දෙනවා මිස්?”
ඉතිරි කොටසින් හමුවෙමු...
උපුටා ගැනීමකි | අයිතිය මුල් හිමිකරු සතුය
