වරුණි 13
වරුණිට ඒ වෙලේ ආපු කේන්තියත් එක්කම කැලේ පීරාගෙන ආව බයික් එක ළඟටම. විමලේ පස්සෙන් දුවගෙන ආවත් වරුණි නෙමේ නැවතුනේ.
කොච්චර වල් කතා එක්ක ෆන් එකේ හිටියත් ඒ වෙච්ච දේ නිසා වරුණිට හිතට දැනුනේ පුදුම තරහක්.
ඒ නිසාම බයික් එක ලඟට ඇවිල්ල තරහින් පුපුර පුපුර ඉන්නකොට විමලෙත් ඇවිල්ල මුකුත් නොකියම බයික් එක ස්ටාර්ට් කරා.
වරුණි පිටි පස්සෙන් නැගල වාඩි වුනා. ප්රධාන පාරට බයික් එක හරවල ටික දුරක් එද්දී වරුණි දැක්කා සමන් එනවා ෆුෂ් බයිසකලයක් පැදගෙන.
සමන් පහු කරගෙන විමලේ යද්දී තමයි වරුණි ඒ සමන් කියලා අදුරගත්තේ.
ඒ නිසා විමල්ගේ පිටට තට්ටු කරලා කිව්වා බයිසිකලේ නවත්තන්න කියලා.
“ඒ මොකෝ වරුණි මිස්?”
“කිව්වම අහල නවත්තන්න කතා වලින් වැඩක් නෑ?” කියල ටිකක් සැරෙන් කිව්වම මිනිහ බයික් එක නැවැත්තුව. ඊට පස්සේ වරුණි බැහැල කිව්වා
“හරි අංකල්. ඔයා දැන් යන්න?”
“මං යන්න ඒ කොහෙද? මිස් කොහොමද යන්නේ?”
“මම එන්නම් කොහොම හරි. අංකල් දැන් යන්න?”
“එහෙම කොහොමද මග දාල යන්නේ. අනික මෙතන ඉඳල යන්න වාහන මුකුත් ඇත්තෙත් නෑ. සර් දැනගත්තොත් මට වසන්න වෙන්නෙත් නෑ?”
“ඇයි අර කරපු වැඩේ සර් දැනගත්තොත් මොනාද වෙන්නේ?”
“අනේ මිස්. ඒ කතාව නං සර් එක්ක කියන්න එපා. ඒක ඔහොමම අමතක කරලා දාන්න. මට සමා වෙන්න මිස්?”
“බලමු. දැන් අංකල් යන්න. මම එන්නම්”
“මිස් කොහොමද පයින් එන්නේ?”
“කොහොම හරි එන්නම්. කිව්වම අහල දැන් යන්න ඉතින්?”
ඒ වෙලේ විමලේට යනවා ඇරෙන්න වෙන කරන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ. තව මෙතන හිටියොත් ගෑනිගේ තරහ තව ඇවිස්සෙනව කියලා විමලේට හිතුනා. ඒ නිසා බයික් එක ස්ටාර්ට් කරගෙන මිනිහ ගියා පස්ස බල බලා.
සමන් ඉස්සරහට එද්දී දැක්ක වරුණි ඉන්නවා පාර අයිනට වෙලා ගවුමත් තෙමාගෙන. කොල්ලටත් පුදුමයි මිස් මොනාද මේ වෙලාවේ මේ පාරේ කරන්නේ කියලා. සමන් කිට්ටු වෙද්දී වරුණි නවතින්න කියලා අත දාල කිව්වා
“වරුණි මිස්. කොහෙද මේ?”
“සමන් කොහෙද යන්නේ?”
“මං ගෙදර යනවා”
“හරි මාවත් දාගෙන යන්න පුළුවන් නේද?”
“පුළුවනි මිස්?”
“වට්ටන්නේ නෑනේ නේද?”
“නෑ නෑ නගින්න. මම අක්කවත් ගොඩක් වෙලාවට දාගෙන යනවා”
“හා එහෙනම් බය වෙන්න දෙයක් නෑ.”
එහෙම කියල වරුණි බයික් එකට නැගල පොල්ලේ වාඩි වුනා සමන්ගේ අතේ හේත්තු වෙන ගමන්. ගවුම තෙත නිසා ඇඟටම ඇලිලා තියෙන්නේ. එදා දිය රෙද්ද පිටින් දැක්ක විදිය මතක් වෙලා සමන්ගේ ඇඟ රත් වෙනවා වගේ කියලා තේරුණා. කොල්ලගේ පයියත් කෙලින් වුනා නිකන්ම. අමාරුවෙන් පාලනය කරගෙන බයිසිකල් එක පදින්න ගත්තා.
“ඔයාට බර නෑ නේද සමන්?”
“අපෝ නෑ වරුණි මිස්. ගානක් නෑ”
“කොච්චර වෙලා යාවිද ගෙදරට යන්න”
“විනාඩි 20ක්වත් යාවි. මිස් කොහෙද ඉතින් මේ තෙමිලත් එක්කනේ?”
“අනේ ඔව් සමන්. කැලේ ගියා විමලසිරි එක්ක වැඩ වගේකට. ඉතින් වැස්සට අහු වුනා”
“ඒකනේ ඉතින්. කෝ කැබ් එකත් නෑනේ. විමල් අන්කලුත් නෑනේ?”
“ඒ මනුස්සය ගැන කතා කරලා වැඩක් නෑ. පිස්සෙක්”
“ඒ මොකෝ මිස්?”
“අනේ කොල්ලෝ මට මිස් කියනන් එපා. අක්කා හරි ඇන්ටි හරි කියන්න. මිස් කියනන් මොකෝ මම ඔයාගේ ටීචර් නෙමේ නේ?”
“ඒ උනාට ඉතින් එහෙම හොද නෑනේ?”
“අනේ අනේ. උබ හොද හොද වැඩ නේ කරන්නේ. මම නොදනන්වද තමුසෙගෙ තරම. පිස්සු නැතුව මට ඇන්ටි හරි අක්කා හරි කියනව”
“හා...” ඒ කතාවත් එක්ක සමන්ගේ හිතේ තිබුන බය ටිකක් නැතුව ගියා.
වරුණිටත් කැලේ සිද්දිය ටික ටික අමතක වෙලා සමන් එක්ක විහිලු කර කරම ආවා. සමනුත් මේ වගේ චාන්ස් එකක් ආයේ එනෙන් නෑ කියලා හිතල ටික දුරක් එද්දී වරුණිගේ පුකේ අතුල්ලන්න ගත්තා කකුල බයිස්කලේ පාගන ගමන්. කොල්ල හිතා මතාම පුක අතුල්ලනවා කියලා වරුණිට තේරුනත් මුකුත් නොකියා සමාන්ය විදියට හිටියා.
සීතල එක්ක වරුණිගේ ඇඟ රත් වෙනවා කියලා වරුණිට තේරුණා එහෙම දිගටම පුක අතුල්ල අතුල්ල පදිනකොට. මේ අතර විමලේ වරුණිව දාල ගියාට මගට ගිහිල්ල හැංගිලා බලාගෙන හිටියා වරුණි යන්නේ කොහොමද කියල බලන්න.
මොනා උනත් මිනිහ ඒ වෙද්දී පොඩ්ඩක් බය වෙලා හිටියේ වරුණි හැසිරුණ විදියට. මොකද මිනිහා හිතාගෙන හිටියේ වරුණි on එක දෙන හැටියට ලේසියෙන්ම වැඩේට නම්ම ගන්න පුළුවන් කියලා. අද මේ වැඩේ ප්ලෑන් කරේම කොහොමහරි කටට දෙන්න ට්රයි කරන්න. ඒත් ඔක්කොම අවුල් ගියා මිනිහා හිතුවවට වඩා. ඒ නිසා කේන්තියත් එක්කම පොඩි බයකුත් හිතට ආවා. මොනා උනත් ලිංගික අඩතෙට්ටම් කරා කියලා නඩුවක් උනත් වැටෙන්න බැරි නෑනේ රාජ්ය සේවේ නිසා. මිනිහා කැලේ අස්සට වෙලා පාර දිහා බලාගෙන ඉන්නකොට දැක්කා බයිසිකල් එකක කපල් දාල එනවා. කිට්ටුවට එද්දී තමයි අදුර ගත්තේ වරුණි එන්නේ කියලා. ඒක දකිද්දී තවත් මිනිහට අවුල් ගියා. වැඩිපුරම කේන්ති හියේ සමන් එක්ක කියලා දැනගත්තම.
“යකෝ මේකි මට බැනලා කොල්ල එක්ක ජෝඩු දාල යනවා නේ හිනා වේවි. පුදුම ගෑනු තමයි. මමත් ඉස්සර වුනා වැඩිද මන්දා? කොහෙද කළු ජංගිය එක්ක පුක දැක්කම මටත් ඉවසන්න බැරි උනානේ. දැන් ඉතිං බලාගන්නවත් බැරි වෙයිද දන්නේ නෑ?”
ඔහොම කල්පනා කර කර සමන්ට යන්න ඇරලා මිනිහත් බයික් එක පස්සෙන් ගියා නොදැනෙන්න.
වරුණිත් දැන් හොදට සමන්ගේ අතට බර වෙලා ඇඟටම හේත්තු වෙලා යනවා සයිකලේ ඒ යන ගමන් කැලේදී වෙච්ච සිද්දිය වගේම විමලේ පයිය නග්ග ගෙන අතේ ගහපු හැටිත් සැරින් සැරේ මතක් නොවුනමත් නෙමේ. බොරුවට තරහ පෙන්නුවට මාස ගානකින් පයියක් ඒ විදියට දැක්ක නිසා ඇවිස්සිලා හිටියේ. ඒත් ඒ දේවල් පිට කරන්න වෙලාව නෙමේ කියල තමා වරුණි කල්පනා කරේ. ගෙදරට එනකම්ම කල්පනා කර කර ආව මිසක් සමන් මොනාද කරන්නේ කියන එක ගැන වරුණිට දැනුනේ නෑ. ගෙදරට එද්දී වෙලාව 4.30 වගේ වුනත් වැහි අන්දකාරේ පහ වෙලා තිබුනේ. වරුණිට හිතුනා අදත් වැවේ නාන්න තිබුන නං කියල.
“සමන් අදත් නාන්න යන්න තිබුන නං මාරු වැවේ?” ඒ කතාව ඇහුවම සමන්ටත් ඉහේ මලක් පිපුන වගේ වුනා.
“මිස්ට යන්න ඕන නං යමු මිස්”
“ආයෙත් මිස් මිස් කියනවා. මං දැන් මොකද්ද කිව්වේ?”
“අනේ හරි අක්කා”
“අන්න එහෙම කියනවා ගුටි නොකා. ඒක නෙමේ අම්ම මොනා හරි කියයිද හවස් වෙලා නිසා?”
“නෑ අපි එයාට නොකිය යමු. එයා නං මේ වෙලාවේ යන්න එපා කියයි?”
“අපෝ එහෙම බෑනේ. මොනාහරි උනොත් මටත් මෙහෙ ඉන්න වෙන්නේ නෑ.”
“නෑ අක්කේ. ඔයා බය වෙන්න එපා මම ඉන්නවා නේ?”
“ඔයා නං කියයි. කෝකටත් අම්මට කියලම යමු. නැත්තං ලෙඩක් වැටෙන්න පුළුවන්?”
“හා එහෙනම් මං අම්මට කියලා එන්නම්. ඔයා ලෑස්ති වෙලා එන්න”
“හා හරි. ඉක්මනට එන්න එහෙනම්”
සමන් ඉක්මනට වරුණිව බස්සල ගෙදර ගියේ ආයේ ඉක්මනටම වරුණිව බයික් එකේ තියාගෙන යන්න චාන්ස් එකක් එන නිසා. ඒ වෙලේ වරුණිටත් අමුතු ආසාවල් එකින් එක මෝදු වෙනවා කියලා හිතුනේ, ඉක්මනටම ගිහිල්ල ලෑස්ති වෙලා සමන් එනකං බලාගෙන හිටපු නිසා. විනාඩි 5ක් වත් යන්න කලින් සමන් ආව පිම්මේ සයිකලේ පැදගෙන,
“මොකෝ සමන් අම්ම කිව්වේ?”
“අම්ම නං කිව්වේ මේ වෙලේ යන්න එපා කියලා. ආයේ වැස්ස කොයි වෙළෙද දන්නේ නෑ කියලා”
“අයියෝ එහෙමද?”
“හ්ම්ම් ඔව් අක්කා. වැස්සට වතුර පාරත් සැර නිසා එපා කියල තමයි කිව්වේ?”
“එහෙන්ම ඉතින් යන්න වෙන්නේ නෑනේ නේද?”
“ඔව් අක්කේ . අම්ම එපා කිව්වා නිසා යන්න බෑනේ. ඒකනේ මම කිව්වේ නොකිය යමු කියලා”
“ඒ උනාට පස්සේ මොනා හරි උනොත්. ඒ වැඩේ හරියන්නේ නෑ. එහෙන්ම ඉන්නකෝ. මම ඉක්මනට නාගෙන එන්නම්. ඔයාට යන්න හදිස්සියක් නෑනේ?”
“නෑ අක්කේ. ඔයා නාල එන්න එහෙනම්?”
“හරි. මං ඉක්මනින් එන්නම්”
එහෙම කියල වරුණි ඇතුලට ගියා නාන්න හිතාගෙන. ඒත් වරුණිට ඒ වෙලේ හිතුනා සමනුත් ආසාවෙන් වැවට යන් ආවේ නාන දිහා බලන්න නිසානේ කියලා. ඒ නිසා කොල්ලට පොඩි සැපක් දෙන්න හිතාගෙන ආයේ එලියට ආවා...
“බලන්නකෝ සමන්. මාර වැඩේ නේ. වතුර ටැංකිය පිරිලා නැද්ද කොහෙද? මට එළියේ ලිඳෙන් තමා නාන්න වෙන්නේ?”
“අහ්හ්හ් ඉතින් අක්කේ ලිඳෙන් වතුර අදින්න ගියොත් නං පන යයි ඔයාගේ?”
“ඒක තමා මමත් කල්පනා කරේ. ඒක ලේසි නෑනේ?”
“අක්ක කැමති නං මම වතුර ඇදල දෙන්නම්”
“අනේ කොල්ලෝ. මං කොහොමද එහෙම වැඩක් කරගන්නේ ඔයාට කියලා. අම්ම දැනගත්තොත්?”
“එයා දැනගන්නේ මම කිව්වොත් නේ. මං කියන්නේ නෑ”
“ඒ උනාට කවුරු හරි දැක්කොත් හොද නෑනේ?”
ඉතිරි කොටසින් හමුවෙමු...
උපුටා ගැනීමකි | අයිතිය මුල් හිමිකරු සතුය
