වරුණි 11
“ඇයි කියන්නේ රන්ඩින්ග කියන්නේ අපේ පැත්තේ නම් චූ එකට හිහි”
“හහා මිසුත් දන්නා දේවල්”
කතාවෙන් කතාවෙන් වරුනිත්- විමලෙත් චෙක් කරන්න තිබ්බ ගස් තියන ඉසවූවට, ඒ යන ගමන් කැලේ වැඩි නිසා හේන මැදින් ගියා කරවුරුත් පෙන්න හිටියේ නැ එත්,
“මිස් ඔය කියන්නේ අන්න අර මායිම”
“අම්මෝ පොඩි පලාතක් නෙමෙයි නේ??”
“අහ්හ් ඔව් මිස් එකනේ මම උදෙන් එමු කිවේ”
විමලෙත්-වරුනිත් එකින් එකට ගස් පරික්ෂා කරමින් තම සටහන් කොළ පුරවන්නට උනා.විමල්ගේ ඇහැ තිබුනේ නම් වරුණි ගේ පුක දිහයි, මොකද ගස් ළඟ නැමෙන කොට පුක බොලේ වගේ පිම්බෙනවා පෙනුනා. වැඩේ ඉවර වෙන්න ලං වෙනකොට විමලේට තේරුනා, වහින්න එන්නේ කියලා, එත් ඌ වරුනිට කිවේ නෑ මොකද වැස්සොත් වරුනිගේ ගවුම තෙමිලා අස්සේ ලස්සන බලන්න චාන්ස් එකක් එන්න පුළුවන් නිසා, ඒ නිසා ඌ පුළුවන් තරම් හෙමින් වැඩේ කරා,
“විමලේ අංකල් මගේ ගස් ටික නම් ඔකේ”
“අහ්හ් වරුණි මිස් මටත් මේ ගස් දෙක විතරයි ඉතුරු”
“මාර බඩගිනියි අන්කල්”
“මම වැඩේ දන්නා නිසා තමයි bag එකේ තේ බෝතලයක් දාගෙන අවේ ?” විමලේ තම සටහන් කොලය වරුනිට දෙමින් කියන්නට උනා.
“අහ්හ් එහෙමද? මෙතන බොමුද?”
“නෑ මම කියන්නම් නියම පොට් එකක් තියනවා යන්කෝ මම එක්ක?”
“කසිප්පු පොට් එකකට එහෙම නෙමෙයි නේ හිහි” වරුනි ඔච්චමට ඇහුවා.
“හිහි එහෙම තැනකට මිස් ව එක්ක ගියොත් ඔයාට කන්න වෙන්නේ එතන මිනිසුන්ගේ කෙහෙල් ගෙඩි තමා හිහි”
“ඊයා චික් මොනවාද අංකල් ඔය කියන කතා”
“හිහි නෑ ඉතින් මිස්ට බඩගිනියි කිව නිසා මම කිවේ??”
“හොඳ මිනිහාට මාව ආරක්ෂා කරන්න හම්බුනේ ?”
“මිස් අර ගහ උඩ තියෙන පැල පේනවද?”
“ෂා මාර ලස්සනයි , කතන්දර පොතක පිටුවක් වගේ?”
“හිහි හිහි මිස් මීට කලින් පැලකට නැගලා නෑ නේද?”
“නෑ අනේ ආසයි මටත්, එත් ඕවගේ නගින්නේ කොහොමද ගවුම් ඇඳන්?”
“මොකෝ බැරි මිස් කෝ ඉන්නකෝ මම නගින්න කියල දෙන්න??”
“අපෝ එපා අපි ගහ යට ඉඳන් තේ බොමු!!”
“ඒ මොකෝ මිස් ඒ ??”
“ගවුම් ඇඳන් නගිද්දී ඔක්කොම එළියේ තියෙයි හිහි”
“එකනම් කියන්න බෑ හිහි එත් ඉතින් මම ඕවා දැකපු නැති මිනිහෙක් යැයි හිහි”
“මොනවද?”
“ගැනුන්ගේ රහස් තැන් හිහි”
“අනේ මේ”
“හිහි හරි හරි අපි යට ඉඳන් තේ බොමු”
“හ්ම්ම්” වරුනි උණු වතුර බෝතලේ අරන් එකේම තිබ්බ ප්ලස්ටික් කෝප්ප දෙකට තේ පිරෙවුවා.
“අහ්හ් මිස්”
“මේ මොනවද?”
“පොල් රොටි ටිකක් මම කඩෙන් අරන් අවේ මම දන්නවනේ කැලේ ගමන් මහන්සිය ගැන හිහි”
“ෂා නියමයි මම ආසම කෑමක්” වරුනිත් විමලෙත් තරගෙට රොටි ගිල දමන්නට උනා.
“අංකල් වැස්සක් එන්න වගේ නේද??”
“ඔය තිබ්බට වහින්නේ නැතිවෙයි මිස්”
“හ්ම්ම්” විමලේට ඕන උනේ කොහොම හරි වරුනිව තෙමෙන්න අරින්න.එත් වැස්සේ නෑ, දෙන්න අයත් යන්න පිතත්වෙලා මීටර් 500 යන්න හම්බුනේ නැ විමලේගේ පින පෑදුනා.
“අනේ අංකල් වහිනවා”
“අම්මටසිරි කොහටවත් නැති වේලාවක් නේ මිස් ” එතකොටම හෙන ගහන්න ගත්තා.දැන් පොද වැස්සට වරුනිගේ ගවුම ලාවට තෙමිලා.
“අන්කල් අපි බයිසිකල් එක ලගට දුවමුද??”
“පිස්සුද මිස් 6 km ක් 7 km දුවන්න මේ වැස්සේ ඒ මදිවට සයිකලෙත් තෙමි තෙමි නේ යන්න වෙන්නේ” විමලේ අසල තිබු හබරල කොලයක් කපලා දුන්න,
“මිස් මේකෙන් ඔලුව කවර කරගන්න”
“අයියෝ අනේ තෙමෙනවා වැස්ස සැරයි මේක අස්සේ හිටියට”
“හරි අපි පැලට නගිමු”
“අනේ”
“අනේ කියලා හරියන්නේ නෑ මිස් යමු ආපහු” වරුනිත් විමලෙත් හිටිය තැනටම වැස්සේ දුවන් ආවා.
“දෙයියනේ document තෙමුනද දන්නේ නෑ මිස්?”
“නෑ අංකල් මම ඒවා ප්ලාස්ටික් file bag එක්ක දාල තියෙන්නේ වතුර යන්නේ නෑ”
“අහ්හ් එහෙනම් ඇති” විමලේ ඕනෑකමින් වරුනිගේ ඇඟ දිහා බලනකොට තමා කෙල්ලට මීටර් උනේ දෙයියනේ කළු පාට බ්රා එකයි ජංගියයි ලයිට් ගැහුවා වගේ පේනවා නේද කියලා,වරුනිත් මාර විදියට අපහසු තාවයට පත් උනා,
“මිස් මෙතන ඉඳලා බෑ ඔය ඉන්මග දිගේ උඩට නගින්න”
“අනේ අංකල් ඔයා ඉස්සරලා නගින්න”
“අයියෝ මිස් මම ගවුම අස්සේ දකින්න ඕන ජාති දැකලා ඉවරයි, ඉක්කමට උඩට යමු තෙමෙන්නේ නැතුව බොරුවට හිහි” එතකොට වරුනිගේ කට වැහුනා, ලජ්ජාව පැත්තකින් තියලා කෙල්ල ඉනිමග දිගේ උඩට නැග්ගා. ඒ අතර විමලේ කෙල්ලගේ ගවුම අස්සේ අසිරිය මදි නොකියන්න වින්ද ගත්තා. දැන් විමලේට අසූහාරදහට නැගලා,ඌ පැලට නැග්ගා.
“ඔය නැග්ගේ මිස් අපුරුවට හිහි”
“හ්ම්ම් මොනවා නැතත් වෙන වෙන අයගේ ඒවා නම් නගින්න ඇති අපුරුවට” විමලේගේ කලිසමත් තෙමිලා නිසා පොල්ල නැගලා කියලා හොඳට පෙන්න ගත්තා.
“හිහි මිසුත් කියන ඒවා”
“ඒක නෙමෙයි මිස් මම කමිසේ ගලවලා දාන්නම් සිතල ඒවා ඇඳන් ඉදලා අයේ වෙන ලෙඩක් හැදෙයි?” වරුණි උත්තර දෙන්නත් කලින් විමලේ කමිසේ ගලවලා පැලේ ගහලා තිබ්බ ඇනේක එල්ලුවා. එදා තමයි වරුනි වීමලේගේ නිරුවත් උඩුකය හරියටම දැක්කේ, කෙල්ල ට පුදුමත් හිතුනා බොඩිය දැකලා, විමලේ දැක්කා කෙල්ල අසාවෙන් බලනවා මිනිහට ඕන උනෙත් ඒ දේ මයි, වැස්සට පිං දිදී වරුනිගේ තෙමිච්ච ගවුමෙන් පෙන කඳ දිහා ඌ කෑදර බැලුම් හෙලුවා.
“මිස් මොනවද බලන්නේ??” වරුනි ගැස්සිලා ගියා මනෝපාරක් ගහගේනනේ හිටියේ එකී,
“මොකුත් නැ අංකල් ඔයාගේ බොඩිය මම අදනේ දැක්කේ හරියට හිහි”
“මිස් ගේ බෝඩියත් මම හරියම දැක්කේ අද හිහි”
“මොකක් ??” වරුනි දන්නේ නෑ වගේ ඇහුවා.
“නෑ මම කිවේ මිස් ගේ කළු ජංගිය යි ,කළු බොඩියයි ගැන හිහි” වරුණි ලජ්ජාවෙන් bag එකෙන් ඇඟ කවර් කරගන්න අසාර්ථක උත්සහයක් දැරූවා. ගොරවා ගොරවා වහිනවා දැන්,
“ඒක නෙමෙයි වරුණි මිස් ගන්න කෝ අර තේ බෝතලේ සිතලටත් එක්ක තේ උගුරක් බොන්න” ඌ ඇත්තටම ඕන උනේ වරුණි බෑග් එකෙන් වහගෙන ඉන්න අඩ නිරුවත බලන්න. සිතල නිසා කෙල්ලත් bag පැත්තකින් තියලා තේ දෙකක් වක්කරා.
“අහ්හ් අන්කල්”
“හ්ම්ම්” වරුණි විමලේගේ මුණ මග ඇරියා.
“ලැජ්ජා වෙන්න එපා වරුනි මිස් මම ඕනෑ තරම් ජංගි බොඩි දැකලා තියනවා හිහි”
“ඒ උනාට”
“මොනවද අයේ ඒ උනාට කියන්නේ? අනික් ගෑනුන්ට නැති අයිටම් එකක් මිස් ට තියනවා යයි?”
“හ්ම්ම්” දෙන්න රිලැක්ස් එකේ තේ බොන්නන ගත්තා.
“කොහොමද මිස් මේ වෙලාවේ කෙහෙල් ගෙඩියක් එහෙම තිබ්බ නම්”
“අනේ මට ආනමාලු කාලම එපා වෙලා ඉන්නේ”
“එහෙනම් කළු කෙහෙල් එකක් දෙන්නද?” වරුණිට තේරුනා මූ එන ට්රැක් එක ආසාව තිබ්බත් අකමැති වගේ act කරා,
“පිස්සුද? අංකල් ??”
“නැ ඉතිං මහත්තයත් ළඟ නැති එකේ මම හිතුවේ මිස් ආසා වෙයි කියලා?”
“අනේ මම ආසා නෑ අංකල් චපල ගෑනියෙක් වෙන්න”
“පිස්සුද ? මිස් ඉඳලා හිටලා පිටින් කෙහෙලක් කෑවාට ගෑණු චපල වෙනවද මිස්?”
“අනේ මම දන්නේ නෑ ඕවා අංකල්”
“මම හිතුවේ මිස් මේ දේවල් කතා කරන්න ආසයි කියලා හ්ම්ම් එහෙනම් මම අයේ කතා නොකර ඉන්නම්කො” වරුණි ආසා උනත් දැන් කියන්න ලජ්ජා නිසා කට වහගෙන හිටියා. දෙන්නම දැන් කතා නැතුව වැස්ස දිහා ඔහේ බලාන ඉන්නවා.
දැන් වරුනිගේ ඔලුවට එන්නෙම ශාලිකා පයියවල් උරණ සීන් මයි කෙල්ලගේ ඇඟත් රත් වීගෙන ආවා.බැරිම තැන වරුණි අංකල්ට on එක දෙන්න වචනයක් දැම්මා.
“විමලේ අංකල් ?”
“හ්ම්ම්”
ඉතිරි කොටසින් හමුවෙමු...
උපුටා ගැනීමකි | අයිතිය මුල් හිමිකරු සතුය
